MY - KUALA LUMPUR INTERNATIONAL BATIK CONVENTION

in verband met textielkunst

Moderator: rangi

MY - KUALA LUMPUR INTERNATIONAL BATIK CONVENTION

Berichtdoor rita trefois » wo dec 26, 2007 10:26 pm

KUALA LUMPUR INTERNATIONAL BATIK CONVENTION AND EXHIBITION

In 2005 vond de eerste Kuala Lumpur International Batik (KLIB) Convention plaats. In Europa was dit heel weinig bekend. Voor de tweede editie in 2007 (30/11 – 2/12) was het nieuws tot bij ons doorgedrongen zodat er toch enkele Europeanen meer aan deel namen. De organisatie lag in handen van Yayasan Budi Penyayang Malaysia (PENYAYANG), een plaatselijke ngo.

De subtitel “The Business of Batik” deed mij twijfelen om hiervoor naar Maleisië te reizen. Mijn voorstel voor een lezing over de verscheidenheid en fascinatie van Batik werd aanvaard en uiteindelijk was ik nog nooit in Maleisië geweest dus voldoende redenen om de uitnodiging te aanvaarden.
De sprekers werden afgehaald aan de uiterst moderne luchthaven KLIA (Kuala Lumpur International Airport) en naar het Traders Hotel gebracht dat aansluit met het Kuala Lumpur Convention Centre waar de KLIB zou doorgaan.

De focus lag hoofdzakelijk bij het promoten van de Maleisische Batik, minder bekend dan de Indonesische en met de jaren gedegradeerd tot een soort schilderen op zijde zoals we dat bij ons kenden in de jaren 90. De contouren worden dan wel met was getekend maar daar houdt de vergelijking met batik meestal op. In het verleden was de techniek nochtans even verfijnd als wat er toen ook in Indonesië gemaakt werd. Eén van de sprekers, Baba Peter Wee, had een verzameling oude sarongs meegebracht om van te watertanden.
Anderzijds was er na de Conventie een tentoonstelling met werken van Fatimah Chik die de Maleisische identiteit op een moderne manier kon uitwerken in haar Batiks. Zij is ook één van de drijvende krachten achter het nieuw geboren tijdschrift My Batik.

De sprekers tijdens de Convention behandelden diverse aspecten van Batik, lokaal en internationaal. Het Maleisisch en Indonesisch cultureel erfgoed met daarnaast de Japanse benadering van het versieren van textiel, bracht ons naar de ‘Business of Batik”. De Japanners hebben de reserveringstechnieken tot een hoog niveau verheven voor de kimono industrie en zijn de kwaliteit ervan blijven handhaven voor unieke stukken. Kwalitatieve ‘business’ bestaat dus. Een aspect dat in veel gevallen in Maleisië niet teruggevonden wordt. Het ambachtelijke schilderen / batikken is hier vaak enkel synoniem van ‘produceren’.

Een ander onderwerp was ‘terug naar de natuur’ en het ecologische aspect van Batik. Edric Ong uit Sarawak (Maleisië) verwees naar de toxische eigenschap van de chemische Azo (Naphtol) kleurstoffen die in Azië nog vaak gebruikt worden maar in het Westen al meerdere jaren niet meer op de markt te verkrijgen zijn. Hijzelf promoot het gebruik van natuurlijke kleurstoffen getrokken uit planten, wortels, bloemen, fruit, stenen en weekdieren. Zijn lezing werd afgerond met een modeshow waarvoor enkel natuurlijke stoffen gebruikt werden zoals katoen, zijde, ramie, hennep en geverfd en gebatikt met natuurlijke kleurstoffen. Een zeer verfijnde show.
In dezelfde spirit was de lezing van Sunil K. Vaid (India) met een lofzang voor de modder batik al dan niet gecombineerd met Shibori.
Dorothy Bunny Bowen (USA) kwam met een pleidooi voor Soy Wax ter vervanging van de gebruikelijke wasmengsels voor diverse toepassingen.

De invloed van traditionele Batik in Europese toepassingen, vooral in Nederland in het begin van de 20e eeuw, werd gebracht door Dr. Ellinoor S. Bergvelt van de Faculteit der Geesteswetenschappen te Amsterdam. Haar benadering was meer dan wat veelal in Batik bijdragen beschreven wordt. Jammer dat we niet alle teksten van de lezingen doorkregen om de details ervan bij te houden.

Het ‘moderniseren van de batiktechniek’ kwam eveneens vanuit een Westerse hoek: C. N. Lee Creswell had het over traditionele Shibori procédés gecombineerd met wasreserveringen zoals die al lang gekend zijn in Japan onder de naam Rō-shibori en eindigde met een afbeelding van Karla De Ketelaere’s Shibats, een hedendaagse toepassing.

Echt innoverend was Janet Stoyel (GB) met haar milieu verantwoord, energie productief en kosten drukkend systeem om was uit het weefsel te halen. Een ultrasone tandenborstel zou al efficiënt zijn bij het verwijderen van de batikwas uit een doek van ongeveer 1 m². Grote installaties zijn momenteel nog duur maar investeringen in dit reinigingsproces met ultrasone golven lonen zeker de moeite voor de moderne toekomst.

Ray Pierotti (USA) bracht ons aan het einde van de eerste dag naar het spirituele in Batik. Hij onderhield ons over de waarde van het mediteren en onszelf de toelating geven de verschillende niveaus van het bestaan te accepteren. De “Staat” van het zijn is verbonden met elke chakra, kleur, vorm, klank, element en bewustzijn.

Dit waren enkele highlights van de Conventie.
Tegelijkertijd was er een tentoonstelling met hedendaagse batikwerken van Maleisische kunstenaars en ambachtslieden, traditionele batik uit Indonesië en kunstwerken van enkele buitenlandse kunstenaars / sprekers.
Opnieuw was het verrassend te merken dat de batiktechniek verward wordt met de serti methode die in Europa furore maakte in de jaren 90 en wat hier beschouwd wordt als de moderne batik… Het is heel moeilijk om hen het verschil te doen inzien. Het omlijnen van vlakken, zelfs met was, is niet de spirit van Batik. Wat wij onder Batik verstaan is het afdekken van vlakken om ze te beschermen tegen nieuwe kleuringen door onderdompeling of schildering. Maar tijdens discussies bleek dat de Japanners de Rōzome ook als een andere techniek dan Batik beschouwen. De moeite waard zo te zien, om aan een duidelijke terminologie en omschrijving te werken… stof voor een volgende Batik – Rōzome – Lárăn – wax resist - … bijeenkomst.

De Conventie werd afgesloten met de plechtige prijsuitreiking van de ‘Piala Seri Endon 2007’, de Batik Design Competition. Een gala modeshow in aanwezigheid van de Koningin Seri Paduka Baginda Raja Permaisuri Agong Tuanku Nur Zahirah, gevolgd door een ‘high tea’ voor alle genodigden.

Tijdens de KLIB editie van 2005 werd er een World Batik Council (WBC) opgericht met de toen aanwezige sprekers. In die twee jaar tijd waren hieruit geen enkel initiatief geboren. Geen internationaal netwerk, geen forum, geen informatie over nieuwe technologieën, enkel een weinig actieve maar goed uitziende website kwam tot stand. Iedereen keerde huiswaarts en alles bleef grotendeels bij hetzelfde.
In 2007 kwamen de genodigden opnieuw samen, met de bedoeling nieuw leven te blazen in de WBC. Er werd een duidelijke structuur opgesteld met een Voorzitter, Secretaris, Schatbewaarder, een Comité en subcomités voor Opleiding, Financiën, Promotie en Publiciteit, Netwerk en Internationale Samenwerking en ten laatste het Comité voor het opstellen van het huishoudelijk reglement. Alle details hierover zouden op de WBC website moeten belanden.

Als deelnemer en toeschouwer van deze diverse aspecten van dit internationaal Batik gebeuren, moet ik toegeven dat het niet evident is om een wereldwijd netwerk te creëren. Ik zet hierna enkele bedenkingen op een rij.
De WBC is ontsproten in Maleisië waar er momenteel niet dé beste Batik geproduceerd wordt. Hierdoor wordt de serieuze kunstenaar, ambachtsman of industrieel niet gemotiveerd tot medewerking.
Er zijn te weinig vertegenwoordigers van belangrijke Batik landen zoals Indonesië en Japan. Ook Afrika zou vertegenwoordigd moeten zijn. Indonesië en Maleisië zijn daarbij eerder concurrenten dan medewerkers
De Westerse kunstenaar is een individualist en ik zie hem niet direct Batik wereldwijd promoten, op enkele uitzonderingen na. In de eerste plaats zou er moeten bewezen worden dat er op hoog niveau kan gepresteerd worden. ‘The Business of Batik’ is aanvaardbaar op voorwaarde dat er niet vervallen wordt in ‘toeristen batik’.
Er is mij ook opgevallen dat diverse organisaties en privé initiatieven parallel aan het werk zijn in Maleisië. Er is meer wedijver dan samenwerking. Hier denk ik bv. aan het tijdschrift ‘My Batik’ dat naast de ‘Batik Guild Magazine’ bestaat en geen enkele samenwerking suggereert met KLIB of WBC. Ook die laatste twee staan volledig los van elkaar. Er is een gerucht dat er voor de volgende editie in 2009 een kwaliteitstentoonstelling zou georganiseerd worden met internationale kunstenaars… Hoop voor de toekomst?

Rita Trefois
Spreker tijdens de KLIB: “The Versatility and Fascination of Batik”
December 2007

Voor de enthousiasteling die meer informatie wil opzoeken:
www.klib.com.my
www.penyayang.org.my
www.worldbatikcouncil.com versie 2005
www.myBatik.org
www.longoors.com
www.edricong.com
www.jungleartsandflora.com
http://kamaldollah.wordpress.com/
www.kraftangan.gov.my
www.faca.unimas.my
http://go.to/leecreswell
www.db-bowen.com
www.mac-access.com.au/The_Edge_Collecti ... index.html
rita trefois
 
Berichten: 34
Geregistreerd: ma sep 01, 2003 9:30 pm
Woonplaats: Gent

Berichtdoor rangi » zo jan 06, 2008 6:04 pm

ik vond het lezen van je bijdrage bijzonder interessant en wilde je hiervoor bedanken.

Traditionele ambachten 'nieuw leven inblazen' is vast geen sinecure niettemin wel een uitdaging.

Ivm batik blijkt men in Indonesië volop de techniek op hout toe te passen...
rangi
 
Berichten: 49
Geregistreerd: do sep 11, 2003 6:45 pm


Keer terug naar Nieuws

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers. en 1 gast

cron